Register
A password will be e-mailed to you.

म मेरो यात्राको अन्तिम समयको खोजी गर्दै थिए
भेटाउन साह्रै मुस्कील रहेछ
गंगामा म एक्लै
यता उती भौतारीन
अथाह कठीन रहेछ ।

लह अब भेटाए भेटाएँ भन्दा भन्दै
म निलो आकाशको कालो अन्नतको गोरेटोमा हिडी सकेछु ।

अग्लो होचो, ठुलो सानो
जात पात, धर्म कर्म
भन्दा भन्दै
शंख ध्वनीको भुमरी
नाचिसके छु ।

रहर मेरा सबै
अनि
भ्रमनै कति
भ्रमनै जीवन
अनि
भ्रमनै अति
अहो
एक मात्र जीवन
कयौँ क्रान्ति
भ्रमनै जीवन
अनि
त्यही भ्रमनै अशान्ती ।

आज म मौन छु की? हँ?
की मेरो मनमै अशान्ती?

कयौँ प्रश्न थिए
कयौ अझै छन

केही बाँकी रहने छन ।

मलाइ लाग्छ
म मेरो आटले आज घाटमा पुगेको छु? होर?
कि कसै अरुको मागले?

मैले अघिनै भने नी
कयौ प्रश्न छन
कयौँ ।

म यसपाली रातो रँग अबिर
फुलमालाले शुुस्जीत
पवित्र पत्थरहरुमा सर्मपित थिए
र म
यस्तो सम्मान पाइ रहदा
खुसीले झन मौन भए
तर पनि दुइ थोपा स्वास
उकेल्न सकी राखेको थिएन ।

भन्छन जीवन यात्रा हो
हो रहेछ
जीवन यर्थाथ हो
त्यो पनि हो रहेछ
तर जे सुकै गर्नुस
जीवनको अन्तिम गन्तव्य
गँगाको त्यो कालो
गोरेटो बाटोनै रहेछ ।

यो सबै कुुरा मैले आफै सँग गर्दैछु
वरी परी हेर्रदा आँसुुका पर्दा छन
चिर परीचित अनुहार हरु
चियाएर मेरो अन्तिम समयलाइ नियाल्दै छन
बस म यो ठम्याउन सकिराखेको थिएन
कि यो सबै खुसीको लागी यहाँ छन कि दुख
बस म लपेटिएको थिऐँ
मौन थिऐँ
म अन्तिम समयको आभासलाइ कुर्दै थिए
म बोल्न हाँस्न सक्तीन थेँ
तर गगन चुम्बी आकाशबाट
सबलाई चियाइ रहेको थिए
राम्रो नराम्रो केही खोजीन
तर म सबैको लागी झुुकी राखेको थिए ।

बस एक शब्द
अलविदा
अलविदा
अलविदा 

2 Responses

Leave a Reply