Register
A password will be e-mailed to you.

 

excerpt from the sun and her flowers-poem by rupi kaur

 

मेरो भगांकुर वरिपरिका

कपाल जल्न थाल्छन्
प्रत्येक उप्काइसँग
म खुम्चिन्छु
पिडाले काम्दै

म यो किन गर्छु
म मेरो शरीरलाई किन यातना दिन्छु
हुनुपर्ने जस्तै भएकोमा
पछुताउँदै गर्दा म आफूलाई आधैमा रोक्छु
जब म उसको बारेमा सोच्छु र कसरी
उसलाई देखाउन म लज्जित हुने गर्छु
सफा नभएसम्म |

(the hair follicles around
my clitoris begin burning
with each zap
i wince
shivering with pain
why do i do this
why do i punish my body
for being exactly it’s meant to be
i stop myself halfway through the regret
when i think of him and how
I’m too embarrassed to show him
unless it’s clean)
****

खर्बौको व्यापार ध्वस्त हुनेछ
यदि हामीले आफू पहिले देखि नै सुन्दर भएको मान्यौँ भने

it’s a trillion-dollar industry that would collapse
if we believed we were beautiful enough already

रुपि कौरको पछिल्लो पुस्तक हात पार्न ठूलै तिकडम खेलियो । प्रणय दिवसमा अघिल्लो वर्ष उचित किसिमले शुभकामना नदिएको र उपहार नपठाएको झोकमा प्रेमिका रिसाइरहेको अवस्था थियो । यसपाली त्यसको भरपाइ गर्नु थियो । शुभकामना त उही हो, यसपाली विशेष केहि छैन भनेर विश्वास दिलाएर उ सुतीसकेपछि मध्यरातमा उसका लागी मैनवत्तीको उज्यालोमा केक सजाएर देखाइ दिइयो । उपहारमा के दिने भन्दा यो पुस्तक झट्ट दिमागमा आयो । यो पुस्तक उसलाई उपहारमा दिनु भनेको आफू पनि पढ्न पाउनु हुन्थ्यो । त्यसैले सर्प पनि मर्ने र लट्ठी पनि नभाँचिने खालको यो जुक्ति लगाएर उसलाई पुस्तक उपहार पठाएँ । फरक सहरमा बस्ने भएकोले साता दिन पछि मेरो पढ्ने पालो आयो ।

 

निदाउनका लागी
मैले तिम्रो शरीर कल्पनु पर्छ
मेरो पछिल्तिर कुप्रिएको
चम्चामा चम्चा खप्टिए जस्तै
तिम्रो स्वास नसुनेसम्म
तिम्रो नाम लिइरहनु पर्छ
तिम्ले उत्तर नदिदा सम्म
र हामीले कुराकानी नथाल्दा सम्म
त्यसपछि मात्रै
मेरो मन
निदाउन थाल्छ

 

(in order to fall asleep
i have to imagine your body
crooked behind mine
spoon ladled into spoon
till i can hear your breath
i have to recite your name
till you answer and
we have a conversation
only then
can my mind
drift to sleep
-pretend)

रुपि कौरको पहिलो पुस्तक मिल्क एण्ड हनी पढ्दा साहित्य प्रतिको फरक अपेक्षा स्थापित भएको थियो । साहित्य सबै एकै किसिमका हुँदैनन् । केहिले गम्भीर मुद्दा उठाएका हुन्छन् र एकदमै जटिल किसिमले लेखिएका हुन्छन् । केहि भने सरल भाषामा लेखिएका हुन्छन् र पनि धेरै मुद्दाहरु पाठक समक्ष पु¥याउन सफल हुन्छन् । अनि ती सरल किसिमले लेखिएका साहित्य जो पढ्दा एकदमै आनन्द समेत आउँछ, हो त्यस्तै साहित्यको रुपमा प्रिति कौरको मिल्क एण्ड हनी लागेको थियो । हालसालै निस्किएको द सन एण्ड हर फ्लावर पनि उस्तै शैलीको पुस्तक छ । कौरका दुबै पुस्तक न्यूयोर्क टाइम्सको सर्वाधिक विक्रिहुने पुस्तकको सूचिमा छन् ।

 

पाँचवटा भागमा बाँडिएको यो पुस्तकमा चित्र सहितका कविताहरु राखिएका छन् । कौर आफैले कोरेका चित्र र तिनैसँग भाव मिल्ने कविताहरुले उनको अभिव्यक्ति एकदमै सशक्त बनाइ दिएको छ । सशक्त हुँदाहुँदै ती अति सरल पनि छन् । कविताको उस्तो पारखी नभएपनि उनका कविताहरु पढ्दा एकदमै आनन्दित महसुस गरेँ । कतै कतै एक दुई पंक्ति मात्रै लेखिएका छन् तर ती अपूर्ण लाग्दैनन् । कतैकतै अनुच्छेदहरु मात्रै पनि छन् तर पढ्न मजा आए सम्म जे सुकै होस् के को खसखस ?

 

विशेष गरी नारीवादी शैलीमा लेखिएका कविताहरु पढ्दै गर्दा पनि यो पुरुष चाहिँ रमाइ रह्यो । पहिलो पुस्तक पनि पढेपछि धेरैलाई पढ्ने सल्लाह दिएको थिए । यो दोश्रो पुस्तक पढि सकेपछि पनि त्यहि सल्लाह दिन्छु । पढ्ने मात्रै होइन अझै नेपाली कविताका लेखकलाई पनि यस्तै प्रयोगहरु मार्फत कवितालाई व्युँताउन जमर्को गर्दा कसो होला भनेर सोध्न समेत मन लाग्छ । नेपालमा पनि कवितावाचन कार्यक्रम त विस्तारै मौलाउँदै गएको छ । त्यो अति नै सुखद कुरा हो । शैलीहरुमा पनि प्रयोगहरु थपियो भने त्यसले कविता क्षेत्रलाई समेत अघि बढाउन मद्दत गर्थ्यो कि ?

 

के आफ्नो सर्वस्व दाउमा राख्नु ठीकै थियो
त्यो देशको सपनाका लागी
जसले हामीलाई पुरै निल्दैछ

****
कपडा भरिएका बाकसलाई उनीहरुले जीवन वनाए
र नियमित तलबहरुलाई पनि
ताकि कुनै आप्रवासीका सन्ततीले१
आप्रवासीका सन्तती भएकैमा तिनीहरु (आफ्ना सन्तानहरु)लाई घृणा नगरुन

(१. क्यानेडाका गोराहरु सबै युरोपकाबाट बसाइ सराइ गरेर आएका आप्रवासीका सन्तती हुन्)

was it all worth it to put all of our money
into the dream of a country
that is swallowing us whole
****
they turned a suitcase full of clothes into a life
and regular paychecks
to make sure the children of immigrants
wouldn’t hate them for being the children of immigrants

वाककला र व्यवसायिक लेखनमा स्थानतकोत्तर गरेर लेखनमा प्रवेश गरेकी कौरले पंजावी महिला सहित्यकारहरुको माझमा आफ्नो छुट्टै स्थान बनाउन सफल भएकी छिन् । क्यानेडामा बसाइ सराइ गरेर आएका पंजावी समुदायका संघर्षको कुराहरु पनि उनले यो पुस्तकमा प्रवेश गराएकी छिन् । आप्रवासीहरु प्रतिको दृष्टिकोणमा पनि कडा प्रतिरोध जनाएकी छिन् ।

 

घृणा गर्नु
एउटा सजिलो अल्छी काम हो
तर माया गर्न बल चाहिन्छ
सबैसँग हुने
तर सबै
अभ्यास गर्न नचाहने

to hate
is an easy lazy thing
but to love takes strength
everyone has
but not all are
willing to practice

समग्रमा पुस्तक पठनीय छ । बजारमा आएदेखि नै पढ्ने तलतल लागेको थियो । पछिल्लो पटक कुमार नगरकोटीले सुझाएका पुस्तकहरुको सूचीमा समेत यो पुस्तक परेको थियो । हातमा परेर पढि सक्दा पुस्तकका थुप्रै पानाहरु दोब्रिएका छन् । किन्डरमा त राम्रा लागेका पंक्तिहरु सोझै सुरक्षित राख्न सकिन्छ र पानाहरु नपल्टाइ सोझै ती टिपोटहरु मात्रै पनि हेर्न सकिन्छ । पुस्तकका हकमा पाना दोब्रयाउनुको विकल्प भेटेको छैन । नयाँ पुस्तकका पाना दोब्रयाउन दुःख त लाग्छ तर पनि त्यो त्यस्तै भइरहेको छ । केहि टिपोटहरु यहाँ पनि उतारेको छु । पुस्तक पठनमा आनन्द मिलोस् भन्ने सुभकामनाका साथ विदा !

 

[siteorigin_widget class=”SiteOrigin_Widget_Button_Widget”][/siteorigin_widget]
https://risingjunkiri.com/srimati-nepali/
https://risingjunkiri.com/mohan-mainali/